Psalm 98: Dobra Nowina i Sąd

Ps 98

1 Psalm.
Śpiewajcie Panu pieśń nową,
albowiem cuda uczynił.
Zwycięstwo zgotowała Mu Jego prawica
i święte ramię Jego.
2 Pan okazał swoje zbawienie:
na oczach narodów
objawił swą sprawiedliwość.
3 Wspomniał na dobroć i na wierność swoją
wobec domu Izraela.
Ujrzały wszystkie krańce ziemi
zbawienie Boga naszego.
4 Radośnie wykrzykuj na cześć Pana, cała ziemio,
cieszcie się i weselcie, i grajcie!
5 Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry,
przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy,
6 przy trąbach i dźwięku rogu:
radujcie się wobec Pana, Króla!
7 Niech szumi morze i to, co je napełnia,
świat i jego mieszkańcy!
8 Niech rzeki klaszczą w dłonie,
niech góry razem wołają radośnie
9 przed obliczem Pana, bo nadchodzi,
sądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie
i według słuszności – ludy.

Psalm ten zwrócił moją uwagę – nie po raz pierwszy z resztą – ostatnio przy lekturze Apokalipsy. Oto co mówi 14 rozdział tej księgi:

Ap 14:1-5

1 Potem ujrzałem:
A oto Baranek stojący na górze Syjon,
a z Nim sto czterdzieści cztery tysiące,
mające imię Jego i imię Jego Ojca wypisane na czołach.
2 I usłyszałem z nieba głos jakby głos mnogich wód
i jakby głos wielkiego gromu.
A głos, który usłyszałem, [brzmiał] jak gdyby harfiarze uderzali w swe harfy.
3 I śpiewają jakby pieśń nową przed tronem
i przed czterema Zwierzętami, i przed Starcami:
a nikt tej pieśni nie mógł się nauczyć
prócz stu czterdziestu czterech tysięcy –
wykupionych z ziemi.
4 To ci, którzy z kobietami się nie splamili:
bo są dziewicami;
ci, którzy Barankowi towarzyszą, dokądkolwiek idzie;
ci spośród ludzi zostali wykupieni
na pierwociny dla Boga i dla Baranka,
5 a w ustach ich kłamstwa nie znaleziono:
są nienaganni.

O samym tekście z Apokalipsy można by dużo powiedzieć, ale tutaj skupimy się na jego związkach z Psalmem 98. Odkupieni towarzysze Baranka śpiewają przy wtórze harf pieśń nową. Słowa tej pieśni nie są przytoczone, ale jeśli zwrócimy się do Psalmu, możemy poznać jej treść: to zwycięstwo Boga, który wspomniał na dom Izraela, okazał zbawienie wszystkim ludom i przybywa na sąd. Kiedy przytacza się Psalm 98 często podkreśla się ten wątek zbawienia, a całkowicie przemilcza temat sądu, tymczasem jak zobaczymy jest on kluczowy dla tego, jak Nowy Testament posługuje się owym Psalmem. Bowiem tuż po przytoczonym fragmencie z Apokalipsy powiedziane jest:

Ap 14:6-7

6 Potem ujrzałem innego anioła lecącego przez środek nieba,
mającego odwieczną Dobrą Nowinę do obwieszczenia
wśród tych, którzy siedzą na ziemi,
wśród każdego narodu, szczepu, języka i ludu.
7 Wołał on głosem donośnym:
«Ulęknijcie się Boga i dajcie Mu chwałę,
bo godzina sądu Jego nadeszła.
Oddajcie pokłon Temu, co niebo uczynił i ziemię,
i morze, i źródła wód!»

«Pieśń nowa» z Psalmu 98 na samym końcu obwieszcza sąd Boga nad całym stworzeniem i w Apokalipsie również widzimy ogłoszenie sądu. Wieść o sądzie jest jednak integralną częścią Dobrej Nowiny. Dobra Nowina, gr. euangelion, to była właśnie wieść o zwycięstwie, które odniósł jakiś władca. Dla poddanych tego władcy był to komunikat: ,,Zwyciężyliśmy!” Dla tych, których armia poniosła w polu klęskę w starciu z owym władcą-przeciwnikiem, a którzy oczekiwali wieści o wyniku walki, euangelion oznaczał wiadomość: „Poddajcie się nowemu władcy!” Dlatego anioł, poseł niosący Dobrą Nowinę, euangelion o tryumfie Boga obwieszcza: „Ulęknijcie się Boga i dajcie Mu chwałę! Bóg zwyciężył, więc poddajcie się Mu”. Ale w jaki sposób Bóg zwyciężył?

Warto tutaj znowu wyjaśnić jedną rzecz. W języku hebrajskim słowo yəšu‘a, które zazwyczaj tłumaczy się jako «zbawienie» oznacza również, czy nawet pierwotnie, «zwycięstwo». Tryumf Boga przynosi zbawienie; Jego zbawienie jest Jego zwycięstwem. Dlatego kiedy Psalm 98 mówi, że Bogu jego prawica zgotowała zwycięstwo, że okazał On swoje zbawienie tak, że wszystkie krańce ziemi je oglądają – to mówi on o tym samym. Aby jednak zrozumieć, co za zwycięstwo i zbawienie jest tutaj prorokowane, zajrzymy do Listu św. Pawła do Rzymian:

Rz 1:16-17

16 Bo ja nie wstydzę się Ewangelii, jest bowiem ona mocą Bożą ku zbawieniu dla każdego wierzącego, najpierw dla Żyda, potem dla Greka. 17 W niej bowiem objawia się sprawiedliwość Boża, która od wiary wychodzi i ku wierze prowadzi, jak jest napisane: a sprawiedliwy z wiary żyć będzie.

Przede wszystkim zwróćmy uwagę, że św. Paweł cytuje Psalm 98: Bóg objawił swoją sprawiedliwość (por. Ps 98:2). W jaki sposób? W Ewangelii – w tym szczególnym poselstwie o zwycięstwie (zbawieniu) Boga. Jak w Psalmie 98 Boża sprawiedliwość objawia się przed narodami, tak tutaj Boża sprawiedliwość w Ewangelii ukazuje się wszystkim narodom streszczonym w parze „Żydzi i Grecy”. O treści tej Ewangelii św. Paweł pisze zaraz na początku tego listu:

Rz 1:1-5

1 Paweł, sługa Chrystusa Jezusa, z powołania apostoł, przeznaczony do głoszenia Ewangelii Bożej, 2 którą Bóg przedtem zapowiedział przez swoich proroków w Pismach świętych. 3 [Jest to Ewangelia] o Jego Synu – pochodzącym według ciała z rodu Dawida, 4 a ustanowionym według Ducha Świętości przez powstanie z martwych pełnym mocy Synem Bożym – o Jezusie Chrystusie, Panu naszym. 5 Przez Niego otrzymaliśmy łaskę i urząd apostolski, aby ku chwale Jego imienia pozyskiwać wszystkich pogan dla posłuszeństwa wierze.

Ewangelia, wieść o tryumfie Boga, jest o Jezusie Chrystusie. Co ciekawe samo imię Jezus, po hebrajsku Yešua’, wywodzi się ze wspomnianego wyżej słowa oznaczającego «zwycięstwo» i łudząco je przypomina. Zwróćmy uwagę na pewne podobieństwo z tekstem z cytowanym Apokalipsy: Bóg odnosi zwycięstwo, dlatego posyła do wszystkich narodów (inaczej pogan) poselstwo (gr. apostole, przetłumaczone tutaj jako «urząd apostolski»), w którym wzywa wszystkim do poddania się zwycięskiemu władcy – Jezusowi, który sam jest tryumfem Boga, sam jest zbawieniem. Św. Paweł czerpie zrozumienie swojej apostolskiej misji z tego Psalmu, od którego zaczęliśmy. Co ciekawe, w jeszcze jednym miejscu czyni do niego aluzję.

Dz 17:30-31

30 Nie zważając na czasy nieświadomości, wzywa Bóg teraz wszędzie i wszystkich ludzi do nawrócenia, 31 dlatego że wyznaczył dzień, w którym sprawiedliwie będzie sądzić świat przez Człowieka, którego na to przeznaczył, po uwierzytelnieniu Go wobec wszystkich przez wskrzeszenie Go z martwych».

To słynna przemowa św. Pawła na Areopagu w Atenach – po której z resztą został wyśmiany za wzmiankę o zmartwychwstaniu. Apostoł znowu sięga do Psalmu 98, głosi, że Bóg będzie sądził wszystkie ludy, dlatego wzywa wszystkich ludzi do nawrócenia, poddania się Bogu. Tyle wiemy i z psalmu. Ale to, co dla św. Pawła uściśla proroctwo Psalmisty, to zmartwychwstanie Jezusa – to przez zmartwychwstanie Bóg wyznaczył Człowieka, poprzez którego będzie sprawował ostateczny i powszechny sąd. Ponieważ dokonało się zmartwychwstanie Jezusa i Jezus został potwierdzony i uwierzytelniony przez Boga jako ostateczny Sędzia wszystkich narodów, apostołowie wyruszają do tych wszystkich narodów z nowiną o zwycięstwie Boga nad diabłem, grzechem i śmiercią, zwycięstwie, którym jest sam ukrzyżowany i zmartwychwstały Jezus.

Wreszcie zastanówmy się nad ostatnią kwestią. Sąd Ostateczny zwykł się kojarzyć z czymś przerażającym i być może słusznie – słusznie, bo każdy z nas ma coś, za co na tym Sądzie będzie się wstydzić; każdego bojaźń przed tym Sądem powinna przywodzić do prawdziwego, głębokiego nawrócenia. Ale akurat w Psalmie 98 wieść o zwycięstwie Boga i nadchodzących Jego niepodzielnych rządach, przejawiających się w Jego Sądzie, jest okazją do radości całego stworzenia. Sprawiedliwy sąd jest groźbą dla przestępców, ale jest wielką nadzieją dla wszystkich pognębionych, wszystkich ofiar, wszystkich, którym wyrządzono krzywdę. I to jest wymiar tego proroctwa, który doskonale wypełnia Ewangelia o zmartwychwstałym Jezusie: sprawiedliwym, czystym, dobrym, bez żadnego grzechu, który doświadczył tak wielkiego cierpienia i niesprawiedliwej, okrutnej śmierci. Ta ofiara najbardziej niesprawiedliwej zbrodni została przez Boga wskrzeszona, wyrok został odwrócony. Więcej nawet – ten niesłusznie potępiony Jezus otrzymał władzę nad ostatecznym Sądem. Wszyscy pokrzywdzeni mogą się do Niego uciekać po sprawiedliwość, bo w Nim samym, jak pisze św. Paweł, objawiła się sprawiedliwość Boga. To Sąd, któremu możemy zaufać, możemy dać wiarę, Żydzi i Grecy, to Władca, któremu możemy się podporządkować.

Króluj nam, Chryste!

Dodaj komentarz